Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ακροβατώντας

Δαίμονες την κατάρρευση περιμένουν. Ανομολόγητα συναισθήματα βοηθούν το έργο της καθόδου. Μικρές έστω αναλαμπές δεν υπάρχουν. Πως τα πράγματα καταλήγουν έτσι κανείς δεν ξέρει. Πλέον σιγά – σιγά η ζωή χωρίς νόημα παίρνει τη θέση της. Γολγοθάς ή εκτελεστικό απόσπασμα. Δεν έχει σημασία. Χωρίς μέλλον, χωρίς παρόν, μόνο παρελθόν κι αυτό γεμάτο λάθη (?).

Μικρές ανάσες, πελώρια θεριά
Τον ύπνο κάνουν ξύπνιο
Μικρές προτάσεις, πολύ ρηχές
Πελώριες παύσεις

Ζωή που ζήσαμε γεμάτη λάθη
Και ποιο μεγάλο εγώ που ζω
Θεριό ανήμερο μεσ’ τη ψυχή μου
Ο χρόνος που μένει ν’ακολουθώ

Στήριζα όνειρα πάνω σε βράχους
Αλλά δεν έβλεπα άμμο ψιλή
Στήριζα πάντοτε μα κατά βάθος
Έβλεπα θάλασσες στη νεροποντή

Τώρα το βήμα μου σέρνεται πάλι
Σε ανήλια κάτεργα χωρίς μιλιά
Φωνές ακούγονται, μα είναι πάλι
Οι σαρκοφάγοι που ζουν βαθιά




Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

70 χρόνια συνεχούς προδοσίας

Από τον Βουλπιώτη στον Χριστοφοράκο, από τον Τσολάκογλου & Ράλλη στον Σαμαρά μέσω Παπανδρέου και από τα Τάγματα Ασφαλείας στη Χρυσή Αυγή. Μια διαδρομή 70 και βάλε χρόνων για να φτάσουμε στο κατώτατο επίπεδο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ένα "φιλελεύθερο" σύστημα το οποίο απέτυχε και μια "αριστερά" που θα ακολουθήσει έναν ανύπαρκτο τρίτο δρόμο. Βρισκόμαστε στο έσχατο σημείο και προσπερνάμε κάθε σημείο ηθικής. Ο "φόβος του νοικοκύρη" θα εξαντλήσει την ανθρώπινη φύση και πλέον, θεατές στα (πάντοτε) ελεγχόμενα ΜΜΕ θα περιμένουμε ένα αίσιο τέλος.

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Με σημαντική απουσία από την έκθεση στη κοινή ανάγνωση, προσπαθώ να επιστρέψω. Περισσότερο γιατί υπάρχει μια εσωτερική ανάγκη και λιγότερο για μοίρασμα σκέψεων. Έτσι κι αλλιώς είμαι απογοητευμένος από το "ανθρώπινο" είδος. Απογοήτευση από όλες τις πλευρές και πτυχές.

Μαράθηκαν τα λουλούδια
Έσβησε και το τελευταίο καντήλι
Η μυρωδιά σκορπίστηκε στο πουθενά
και το πουθενά μπήκε βαθιά μέσα

Αύριο... τι;
Τι κι αν οι άγγελοι υπάρχουν
Τι κι αν οι άνεμοι φυσούν
Αύριο πάλι τίποτα

Στο τίποτα και το πουθενά αφιερώθηκα
στο αύριο δεν στέκομαι
στο χθές μόνο ρίχνω ματιές κλεφτές
πέρασε ζωή, σε διατάζω τώρα

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013


Η εικόνα του σύγροχου Έλληνα σύντομα αλλάζει. Η ανάπτυξη έρχεται. Το αύριο θα είναι καλύτερο. Το μέλλον είναι δικό μας. Ο δρόμος δύσκολος, αλλά εμείς θα δουλέψουμε ακούραστα για την πρόοδο. Τελικά όλα τα είδαμε και όλα τα ακούσαμε σε αυτό τον τόπο. Τον Σημίτη και τον Γιωργάκη πρωθυπουργό. Τον Σαμαρά το ίδιο και πολύ, μα πολύ φοβάμε θα δούμε και τον Τσίπρα... Είμαι και άθεος και δεν μπορώ να ακουμπήσω τις ελπίδες μου κάπου, γιατί ο λαός κοιμάται, σσσσσ ησυχία μην τον ξυπνήσετε βρε...

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Tο πρώτο μου βιβλίο


Από την άλλη Παρασκευή, το πρώτο μου βιβλίο, γεμάτο σκίτσα και αναμνήσεις από μια εποχή που πέρασε αλλά δεν έφυγε. Λαϊκά κι Αγύριστα ο τίτλος, παρμένος από το ομότιτλο cd του φίλου Γιώργου Σιδέρη και Νικήτα Βοστάνη.
Περισσότερα στο www.nikos-cartoons.gr

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Λαϊκά κι Αγύριστα το βιβλίο


Μέσα στην περίοδο που διανύουμε, ο εξαιρετικός φίλος Γιώργος Σιδέρης κυκλοφορεί μαζί με τον Νικήτα Βοστάνη ένα εκπληκτικό cd, με μουσικές άλλης εποχής. Μια διέξοδο με ποιότητα στην καθημερινότητα.
Στο ταξίδι αυτό συμμετείχα στα εικαστικά του δίσκου. Έτσδι λοιπόν από τα μέσα Δεκεμβρίου θα κυκλοφορίσει το πρώτο βιβλιαράκι μου με σκίτσα και ζωγραφιές, εμπνευσμένα από τις μουσικές και τα τραγούδια του cd.
Τίτλος και των δύο "Λαϊκά κι Αγύριστα".
Μια πρώτη γεύση σας δίνω το εξώφυλλο του βιβλίου.